نماز خواندن زن باردار (یا شخص ناتوان)

جواب: این مسأله چند حالت دارد: حالت اول: اگر تحمل آن سختی برای او حرجی (خیلی سخت) نباشد و رکوع یا سجده¬ی کامل برای جنین یا خود او ضرری نداشته باشد، باید نمازش را به طور متعارف بخواند. حالت دوم: اگر انجام رکوع شرعی(یعنی به اندازه ای خم شود که سر انگشتان به زانو برسد) برای او خیلی سخت باشد، یا اینکه برای جنین یا خود او ضرر داشته باشد، بنا بر احتیاط واجب، باید رکوع عرفی (یعنی به اندازه ای خم شود که مردم بگویند به رکوع رفته است ، اگر چه سرانگشتان دست به زانو نرسد) به جا آورد و با سر هم در حال ایستادن اشاره به رکوع نماید(یعنی به نیّت رکوع مقداری سر را به طرف پایین بیاورد و ذکر رکوع را بگوید.). و اگر نتواند به اندازه ی رکوع عرفی هم خم شود، یا هیچ نتواند خم شود، بنا بر احتیاط واجب، موقع رکوع بنشیند و نشسته رکوع کند و نماز دیگری هم بخواند و برای رکوع آن، در حال ایستادن با سر اشاره نماید. حالت سوم: اگر برای سجده، رساندن پیشانی به زمین برای او خیلی سخت باشد، یا این که برای جنین یا خود او ضرر داشته باشد، باید به قدری که می تواند خم شود، و مهر یا چیز دیگری را که سجده بر آن صحیح است روی چیز بلندی گذاشته و طوری پیشانی را برآن بگذارد که بگویند سجده کرده است، ولی باید کف دست ها و زانوها و انگشتان پا را به طور معمول به زمین بگذارد. و اگر اصلا نمی¬تواند سجده نماید، باید برای سجده، با سر اشاره کند. حالت چهارم: اگر خـودِ سجده برایش مشکل نباشد ولی نشستن و برخاستن برای او خیلی سخت باشد یا برای جنین یا خود او ضرر داشته باشد، باید برای سجده، روی صندلی بنشیند و مُهر را روی میزی که حدوداً همسطح ارتفاع صندلی اوست گذاشته و روی آن سجده نماید، و در این حالت، بنا بر احتیاط واجب، انگشت¬های بزرگ پا را در صورت امکان، روی زمین بگذارد.