رفتن به کمتر از مسافت شرعی در بین ده روز

جواب: این مسأله دو حالت دارد: حالت اول: شخص مسافر از اول قصد داشته که در بین ده روز به آن مکان برود. این حالت سه صورت پیدا می کند: صورت اول: مجموع رفت و برگشت و ماندن او در آن مکان در هر روز به اندازه ای نیست که با قصد ده روز او منافات داشته باشد. مثلاً بیشتر از دو ساعت نمی شود. در این صورت، قصد ده روز او صحیح و نمازش در محل اقامت و آنجا و بین راه، تمام (چهار رکعتی) است. صورت دوم: مجموع رفت و برگشت و ماندن او در آن مکان در هر روز بیشتر از دو ساعت – مثلاً نصف روز – می شود. در این صورت، قصد ده روز او اشکال دارد و بنا بر احتیاط واجب، بین نماز تمام (چهار رکعتی) و شکسته جمع نماید. صورت سوم: تمام روز یا شب را بخواهد در آن مکان بماند. در این صورت، قصد ده روز او صحیح نیست و نمازش نیز شکسته است. حالت دوم: شخص مسافر از اول قصد نداشته که در بین ده روز به آن مکان برود. در این حالت، اگر بعد از خواندن یک نماز ادای چهار رکعتی چنین تصمیمی گرفته باشد، رفت و آمد او – به هر اندازه¬ای که باشد – ضرری به اقامت او نمی زند و نمازش تمام (چهار رکعتی) است؛ حتی اگر بخواهد به طور کامل آنجا بماند و به مکان اول برنگردد.